قطار قدیمی

هـیـچ انـتـظاری از کـسی نـدارم

و این نـشان دهنـده ی  قـدرت مـن نیست

مسئله ، خستگی از اعتماد های شکسته است؟

بگذار سپـیـده سر زند

چه باک که من بمـیرم و شبـنم فرو خـشـکد

و شبگیر خاموش شود و شبـاهنگ گنگ گردد

و مهتاب رنگ بازد و ستاره ی سحری باز گردد

وراه کهکشان بسته شود

بگذارسپیده سرزندوپروانه بسوی آفتاب پَر کشد

 هیچ انتظاری ازکسی ندارم

خط قرمز، حبیب رضا نژادی

بـه کدامین وفـایت تـو را یـــاد کـنـم

آنـقدر بـار نـدامـت به دلـم آمــده جمع

کـه اگـر پــای از ایـن مـهلکه آرم بـه برون

لـنـگ لـنـگان دَر دروازه ی هــَستــی گـیرم

نـگذارم که کسـی از عَــــدم آیـد بــه بُــرون

خط قرمز، حبیب رضا نژادی